“Ayın 10unu hiç unutmayacağız.
Sana adayacağım kendimi tam bir günn kocaman bir gün
ve kimse anlamayacak bu günü senden ve benden başka.”
Yazmıştın, gelmeden, gelirken… Ben sözümü tuttum, hiç unutmadım!
Ne kimse anladı, ne sen anladın!
Özlemedim, sadece sözümü tuttum ve hatırladım...
"John Lee Hooker" dinlenip 'Sen Bana Mevsimlerden Söz' et okunur...
İkiz Kuleler gelir akla, eksik parça hatırlanır... gülümsenir; salondaki tablo canlanır gözlerimin öünde, daha geniş gülümsenir...
İçim burulur sonra biraz, soluğum yer yer tıkanır ama gider o masaya bir bira bir sigara içerim...
Ve kaldığım yerden mutlu olurum :o)
İşte bu yüzden 'hayallerimi bırak'tım, 'Umut'lar senin olsun'....
10.Mayıs'012 (11 yıl sonra yine Perşembe!)
2 yorum:
Bu bileti anımsıyorum. Geçen yıl, on mayıstan.
:) Bazı bilet tek yönlüdür...
Bu yüzden.. aynı bilet hatırlanır hep...
Yorum Gönder