Melodramik Komedi'de Son Sahne

- Öyle bir ben ki, baştanbaşa sen… de demiş miydim?
- Sanmıyorum; onu diyen Özdemir Asaf’dı…
- Yapma ya! Sen alt alta gelen mısraları şiir sanırken…
- Başlama yine, kalbimi kırıyorsun!
- Olmayan bir şey nasıl kırılır, söyler misin?
- Ölü de olsa kalp kalptir..
- Ölen bir şey yok olmuştur. Bir şey yoksa yoktur!
- Söylemek istemediğim sözler söyletiyorsun bana, aklım karışıyor.
- Buna sevindim bak, varmış…
- Ne varmış?
- Aklın.. karışabildiğine göre, demek ki en azından o hâlâ nefes alıyor.
- Ne söylemeye çalışıyorsun?
- Hiçbir şey… Yeterince belli olmuyor mu?

- Biliyor musun?
- Sanırım bilmek istemiyorum.
- Oysa...
- Her şey için fazlasıyla geç kalmadık mı?
- Ne söyleyeceğimi nasıl anladın?
- "Biliyor musun"undaki sesli harflerin sıkıntısından.
- Neden geç peki?
- Ne kaldı senden ve benden, hayat adına, geri?
- Beni ne kadar iyi tanıyorsun.
- Seni tanıdığımı sanmıyorum, buna hiç izin vermedin; sadece, ezberini biliyorum, rutinlerini o kadar.
- Hemen mi gideceksin?
- Burada değilim ki!
- Neden hiç burada kalamıyorsun?
- Gidebildiğime göre, buradaymışım. Sen hiç burada olmadın ki!...

- Şimdi gidiyor musun?
- Hayır, hazırlanıyorum.
- Ne zaman döneceksin?
- Daha gelmedim ki; önce buraya gelmem, sonra gitmem, en sonunda da dönmem gerekecek!
- Ne demek istiyorsun.
-‘ Ne’ demek istemiyorum. Sadece yazarken değil, konuşurken de noktalama işaretlerine dikkat edelim lütfen!
- Sen bugün tersinden mi kalktın???
- Ayrıca noktalama işaretlerini de doğru kullanalım lütfen, sonu ünlemli cümleleri soru işaretiyle bitirmeyelim icabında!
- Hayda..
- Nerede?
- Yok bir şey.
- Olsa şaşardım