Pazar, Mayıs 19, 2013 | By: ÖcG

En çok ve her zaman sen.. 'iyi ki doğmuşsun'...



Unuttum sanıyorlar Eflâtun çocuk, unuturum sanıyorlar... 
Bilmiyorlar ki ben kötülükleri kolay unuturum, kalbi yürek gibi çarpanları asla!

Doğduğun gün hâlâ milat gibidir yaşama ne varsa yalnızlık pahasına, can hıraş sahip çıktıklarıma... 
Doğduğun gün hep inceden keser bir yanımı, kanatmaz ama sızıdır en derin kesiklerden beter...

Rahat uyu, yalnızca Mayıslar ve Eylüller'de değil, ne zaman mutluluk içre bir şey olsa.. ne zaman 'iyi insan' hissetsem kendimi, ne zaman ödüllendirse hayat beni, bunca yıla, üzerindeki onca toprağa ve zamanın hoyratlınağa rağmen __kimse bilmese de__ kadehimi hep ilk seninkiyle tokuşturuyorum ben...


Ama keşke... belki son bir kere daha... burada olsaydın... 
O bir tek an için geri kalan tüm renklerden vazgeçebilirdim...

Işıklar içinde yat, rahat uyu eflâtun çocuk...
Bir balon bıraktım gökyüzüne, eline ulaşırsa yaz yağmuru gönder bana...


http://romaneskibertaraforizmalar.blogspot.com/2011/09/olum-cu-l.html

http://romaneskibertaraforizmalar.blogspot.com/2012/05/sen-iyi-ki-dogmussun-ama-niye-yoksun.html

1 yorum:

ÖcG dedi ki...

Uzaklık, ayrılık demek değildir eflatun çocuk...

İnsan kendini öldürür, üstelik yakındayken, yaşarken...
Asıl yokluk budur...

Ve insan kendini yaşatır.. Bu yüzden nefesini hep hissediyor yüreğim...